خانواده...

سلام دوباره

خوبین؟

باشگاه هم نرفتم

نمیدونم بگم متاسفانه یا خوشبختانه من اصلا اصلا رابطه خوبی با خانوادم ندارم و حرف زدن و رابطم باهاشون در حد یه سلام و خدافظیه

و بیشتر دوس دارم توی دنیای خودم غرق بشم و خودم جدا از اون ها ببینم

روی پای خودم وایسم و بیشتر کارام و خودم بکنم و مواقعی که بهشون احتیاج دارم غرورم اجازه نمیده که برم پیششون و ناتوانیم و بگم شده به هر صورتی ولی خودم باید اون کارو بکنم بیشتر دوستام مثل من نیستن خانواده هاشون خیلی کنترلشون میکنن ولی رابطه خوبی با همدیگه دارند من خیلی کنترل نمیشم تقریبا ازادم و موقعی که بخام برم بیرون به بهانه های مختلف میپیچونم میرم بیشتر مواقعی که بابام نیست هم این کارو میکنم که با خیال راحت برم و بیام

به نظرتون خوبه؟

شماهم مثل منین یا نه؟